Boekenpodcast

Op zoek naar tips voor een boeiend, interessant of goed boek? Presentatoren en boekenexperts van NPO Radio 1 bespreken in wisselende duo's onlangs uitgekomen boeken waar ze warm voor lopen. Dat kunnen romans zijn, maar ook non-fictie boeken over uiteenlopende onderwerpen.
In de NPO Radio 1 boekenpodcast zijn ondermeer te horen: Jellie Brouwer (Kunststof), Pieter van der Wielen (Nooit Meer Slapen), Petra Possel (Mangiare), Mieke van der Weij (Nieuwsweekend), Wim Berkelaar (OVT) en Menno Bentveld (Vroege Vogels)

Roxane van Iperen schrijft boekenweekessay 2021

Roxane van Iperen had naar eigen zeggen redelijk snel een idee voor haar essay voor de Boekenweek 2021, met het thema 'tweestrijd'. Het klein en behapbaar maken van een breed ingestoken betoog doet ze door de actualiteit uit te lichten, vertelt ze vrijdag in M.

"De actualiteit leidt wat mij betreft heel erg terug op 'je eigen verleden niet in de bek willen kijken'", aldus Van Iperen. "Wij Nederlanders zijn echt koningen in het niet in de spiegel willen kijken."
"Dat is niet iets wat ik verzin, daar zijn talloze proefschriften over geschreven. Zo staan wij in de wereld ook bekend. Wij hebben een grote zwaaiende vinger en een kleine spiegel, zo zeg ik maar het altijd maar".

Quarantaine van Wim Daniels

Wim Daniëls werkte enkele jaren als leraar Nederlands en Duits in het middelbaar onderwijs. Vervolgens was hij vijf jaar als tekstwetenschapper verbonden aan de Open Universiteit.
Sinds 1994 is hij fulltime schrijver en taaladviseur. Hij geeft ook lezingen en voordrachten, en staat in het theater met cabaretvoorstellingen en theatercolleges
.



Dit is een van de eerste boeken over de Quarantainetijd.Wim heeft in quarantainetijd dit boek snel geschreven. In dit boek heeft hij alle facetten van de  coranatijd verwerkt aan de hand van een liefdesrelatie.
Het boek leest makkelijk en heeft een verrassend einde in 2021.

Twee Nederlanders Karel en Julia treffen elkaar in een bungalowpark in de Dordogne
.In dit bungalowpark komen veel Nederlanders die aan een proefschrift werken.
Karel is gynaecoloog en wil promoveren op kunstmatige baarmoeders en Julia wil promoveren over het gebruik van leestekens.
Op het park komen zij in maart 2020 met elkaar in aanraking omdat ze beiden een lichte vorm van corona krijgen en niet naar Nederland kunnen terugkeren.

Het park moet gesloten worden en ze zijn op elkaar aangewezen wat tot vele gesprekken over beide vakken  gaat en uiteindelijk tot verliefdheid leidt en  gevolgen heeft met een goede afloop.

Boek dat heel goed de sfeer weergeeft van  de afgelopen maanden met alle onzekerheden angsten  en regels  die dit virus met zich meebrengt.

Hoofdpersonen zijn de elkaar onbekende Karel en Julia, respectievelijk gynaecoloog en taalkundige. Ze werken allebei aan hun proefschrift, in een bungalowpark in de Dordogne, als de pandemie losbreekt. Allebei krijgen ze corona-achtige klachten, en ze moeten samen in één bungalow in quarantaine. En wat er toen gebeurde zal je verbazen!

Nou nee. De verrassing in Quarantaine zit ’m er vooral in dat Daniëls niet alleen de twee promovendi volgt, maar ook een paar figuren in hun omgeving. Eén passage wordt zelfs min of meer verteld vanuit het perspectief van een hond. Die diversiteit aan ervaringen en standpunten had tot een rijke roman kunnen leiden; een serie ineengevlochten verhalen die uitstijgen boven de stortvloed aan journalistieke, niet-fictieve getuigenissen. Of die daar op zijn minst iets aan toevoegen. (recensie Parool)

Donderdag 12 juni 2020

dinsdag 9 juni 2020

Terug uit Oegstgeest terug in Groesbeekse bieb na 39 jaar

Een bibliotheek in het Gelderse Groesbeek heeft maandag een boek teruggekregen dat eigenlijk 39 jaar, dertien weken en vijf dagen geleden al ingeleverd had moeten worden.

De lessen van meneeer Picquier door Marc Roger

Leestip voor iedereen die van lezen en boeken houdt.
Samenvatting van het boek:
Meneer Picquier heeft zijn boekwinkel moeten sluiten, maar het is hem gelukt om zijn dierbaarste bezit, drieduizend boeken, te bewaren. Die vullen zijn kamer in verzorgingstehuis Bleuets nu tot aan het plafond.
Door zijn ziekte kan Picquier niet meer doen wat hij het allerliefste doet: lezen. Hij vraagt de jonge Grégoire, die sinds kort de maaltijden in het tehuis rondbrengt, om hem elke dag een uur voor te lezen. Daar ziet Grégoire (nooit een echte lezer) aanvankelijk tegen op, maar met de tijd ontstaat er een bijzondere vriendschap tussen de twee. Het voorleesuur wordt steeds populairder en verhuist naar de algemene ruimte, zodat zo veel mogelijk bewoners kunnen meeluisteren.
De oude boekverkoper Picquier geeft ondertussen zijn jonge voorlezer een aantal waardevolle (levens)lessen mee…
 
Marc Roger is voorlezer van beroep. Hij organiseert lezingen door heel Frankrijk, met name in boekhandels. In 2014 kreeg hij door de jury van de Grand Prix Livres Hebdo een ereprijs uitgereikt voor zijn bijzondere rol in het overbrengen van literatuur naar het grote(re) publiek. dit boek is zijn debuut.

Mooie vriendschap tussen een oudere man en een  jongen. Er wordt op een humoristische  manier met de ouderdom omgegaan. (vergelijking met intouchables en Hendrik Groen)
Verwijzing en korte fragmenten van bekende romans. Mooi taalgebruik en apart einde. Vooral de liefde voor literatuur en het belang van voorlezen is in dit boek belangrijk.

Hertogswetering bij Herpen 8 juni 2020

Zoekboek Alfabet

Nieuw boek van Charlotte Dematons over het alfabet. Kinderen  houden van deze zoekboeken.

Zwart wit van Frank Boeijen en in het midden van Stef Bos actueel in deze tijd

 en ook nog  actueel met sterke tekst voor nu

Def americain via Groene engel in huiskamer zaterdag 6 juni 2020

Frits Spits Alles lijkt zoals het was.

Indrukwekkend boek van Frits Spits over zijn overleden vrouw Greetje en welke rol Nederlandstalige muziek in hun beider leven heeft gespeeld. Er zitten 2 cd"s in het boek zodat je ook naar de muziek kunt luisteren. In het boek vind je verwijzingen naar de teksten van de liedjes.
Ken je mij van Trijntje Oosterhuis:

Wende voor alles bang geweest.

Jan Cunen Centrum weer open

Vandaag weer voor de eerste keer naar het museum geweest.
Vooral de fototentoonstelling vond ik erg mooi.

Powervrouwen in de kunstwereld                                                                       
Met portretten van Maria Balshaw (directeur Tate Art Museums and Galleries), Hester Diamond (verzamelaar), Iris van Herpen (fashion designer), Emilie Gordenker (directeur Van Gogh Museum), Hannah Rothschild (schrijfster), Irina Sokolova (curator Hermitage, St. Petersburg), Yvette van Caldenborgh (bestuurslid Museum Voorlinden), Fusien de Bijl Vroe (directeur Vereniging Rembrandt) en vele anderen toont Van de Puttelaar - voorzien van haar eigen signatuur - het aandeel en de diversiteit van vrouwen in de kunstwereld. Met de wereldwijde aandacht voor female empowerment en de huidige internationale belangstelling voor dit specifieke project komt de tentoonstelling Artfully Dressed in Museum Jan Cunen op het juiste moment.

Magie                                                                                               
Van de Puttelaar: ‘De afbeelding moet het portret ontstijgen, méér zijn dan dat. Er moet een soort magie ontstaan, alsof je naar een andere wereld kijkt.’ Die magie hangt bij Van de Puttelaar, naast de connectie die ontstaat met het model, vaak samen met haar geraffineerde gebruik van daglicht en de schilderkunst als bron van inspiratie: ‘Mensen vragen mij vaak welke fotograaf me inspireert. Daar kan ik wel antwoord op geven, maar het gaat niet om de fotografie; ik raak ook geïnspireerd door schilderkunst, de portretkunst van oude meesters, of hoe het licht via een raam weerkaatst,’ zegt ze. ‘Dat is het toch vooral: het licht. Hoe het ineens in een oog valt of een gezicht verlicht. Dat moment, dat vind ik zó mooi.’

Kijkje in de keuken                                                                       
Conservator Merel van den Nieuwenhof ondervond zelf aan den lijve hoe Van de Puttelaar tot haar foto’s komt. Voor Artfully Dressed: Women in the Art World nam ze de rol van model aan: ‘Een uitzonderlijke positie, want in plaats van observeren vanaf de zijlijn was ik nu het onderwerp; een stuk minder ongemakkelijk dan ik had verwacht. Een mooie bijkomstigheid was dat ik het ultieme kijkje in de keuken kreeg: hoe Carla een studio vol kledingrekken met designerjurken binnen no time omvormt tot de gewenste setting en hoe zij van een druk pratende en gebarende wervelwind transformeert in een oase van rust en focus. Zorgvuldig drapeerde ze zowel mij als het kledingstuk dat ik aankreeg: gelegen op een stretcher, gehuld in een priestersmantel met borduurwerk uit de Verdi opera Aïda in Londen, zag ik Carla vanaf een ladder het juiste beeld schieten. Wat ik toen nog niet kon vermoeden, zag ik pas achteraf. Het resultaat ontsteeg het moment. De foto laat mij zien, maar los van een plaats of tijd, waardoor ik er van een afstandje naar kan kijken – ben ík dat?’ 

Sunna Svavarsdóttir, 27.2 kg, 2019

Polders met molens, weilanden met koeien en grijze wolkenluchten versus scherven van een tegel, postpakketjes met een pinhole en zitobjecten van rubber. Zoals de schilders van de Haagse School ons beeld van het typisch Hollandse landschap vormden, zo beïnvloeden jonge Haagse talenten van nu onze blik op de wereld om ons heen. Maar hoe vertaalt het geschilderde landschap van toen zich naar de kunst van vandaag? En in hoeverre verschillen ze wezenlijk van elkaar? In ‘Haagse School X Haagse Nieuwe’ zet Museum Jan Cunen de tegenstelling tussen heden en verleden, traditie en vernieuwing op scherp. En biedt het tijdelijk de vloer aan drie toonaangevende Haagse galeries voor hedendaagse kunst.

Haagse School

Als tegenreactie op de opkomende industrie én gedreven door de uitvinding van de verftube brachten kunstenaars als Willem Roelofs, Jan Hendrik Weissenbruch en Hendrik Willem Mesdag het landschap in beeld. Niet groots en meeslepend, zoals de generatie romantische kunstenaars vóór hen, maar kleinschalig en zonder diepere betekenis: grazende koeien in een wei of de reflectie van een wolkenlucht in water waren immers van zichzelf al prachtig.

Haagse nieuwe

Tussen de ‘Nieuwe Haagse School’ en hun negentiende-eeuwse voorgangers zit minder verschil dan je wellicht zou denken. Zo blijkt Jan Hendrik Weissenbruchs uitspraak ‘Licht en lucht, dat is de kunst’ nog altijd van toepassing op een installatie van Sophia Bulgakova, en krijgt de verbrande oppervlakte van het werk van Stella Kim als vanzelf iets landschappelijks. Malou Cohen ziet schoonheid in het alledaagse, terwijl in het ludieke werk van Tibor Dieters de onderlinge verhoudingen tussen kunstenaar en kunsthandelaar in een nieuw licht worden geplaatst.

De ene dag activiteiten en de volgende dag flinke regen in de Kromstraat 5 juni 2020

Black fiction Matters

Vandaag besprak Lidewij de Paris de vogende boeken:

Lidewijde Paris over 'Black Fiction Matters'

William M. Kelley, Uit de maat - Uit het Engels vertaald door Arthur Wevers, uitgeverij Atlas Contact, 2018.

Anne Petry, De straat - Uit het Engels vertaald door Lisette Graswinckel, Uitgeverij Atlas Contact, 2020. Oorspronkelijk 1946!

Lianne Damen, De smeekbede - uitgeverij Orlando, 2020