De joviale Brabander Ruud Hermans is 68 jaar en woont in Tilburg. De countryman is een oude bekende van Ilse DeLange en hij bracht meerdere albums en platen uit met verschillende bands, maar met zijn band Tumbleweeds had hij meerdere Top40-hits. Misschien ken je nog wel het nummer “Somewhere Between”, dat nummer stond in 1975 namelijk zelfs op nummer 2 in de hitlijsten. Tegenwoordig treedt Ruud nog regelmatig op en organiseert hij huiskamerconcerten bij hem thuis. Ook is hij sinds een paar jaar druk als afscheidsbegeleider bij uitvaarten. Ruud had ook van 1979 tot 2010 eigen (country-)radioprogramma’s bij de KRO waar hij met de grootste namen in de countrywereld sprak.
Gisteren werd bekend dat ook de Vierdaagse in NIjmegen niet doorgaat.
Teleurstelling voor mijn vrienden die al jaren meelopen maar ook begrijpelijk. Ook een grote strop voor Nijmegen en geen gezelligheid en inkomens voor de horeca.
In deze coronatijd zijn de legpuzzels niet aan te slepen. vooral die van Jan Haasteren en de legpuzzel bibliotheek is natuurlijk voor mij leuk!
De grote meester zelf: Jan van Haasteren (84)
Dat de verkoop zo hard gaat is een groot plezier voor Dick Heins (60) uit Oosterhout. Hij tekent de Jan van Haasteren puzzels. Dat doet hij samen met Rob Derks en met ‘de grote meester Jan van Haasteren, hij is 84, zelf’. Ze tekenen per persoon 3 tot 4 puzzelplaten per jaar voor spellenfabrikant Jumbo in Zaandam.
Dat ook steeds meer jonge mensen legpuzzels maken, juist in de tijd van corona, noemt hij een positieve ontwikkeling. ,,Het brengt een gezin bij elkaar. Mijn vrouw puzzelt, als mijn stiefzoon binnenkomt met zijn vriendjes staat iedereen om de tafel en wil iedereen meedoen. Puzzelen is niet gebonden aan leeftijd. Het is voor iedereen.’‘
Het tekenen van de puzzels is pure ambacht. De mannen van Studio Jan van Haasteren tekenen alles met de hand. ,,We hebben alle drie onze eigen manier van werken. We werken aan de hand van het stramien van Jan van Haasteren.”
Gisteravond werd dit gedicht van Alice Nahon voorgedragen op tv. Ik heb het voor mijn examen moeten leren en ken het nog steeds en het is nog steeds actueel.
T is goed in het eigen hert te kijken
De leerlingen hebben een achterstand opgelopen, die de stuurlui aan wal willen inhalen
cc-foto: B.B.
Na het holle begrip motivatieprobleem, is er sinds deze week een nieuw leeg woord: leerachterstand. Laat ik beginnen bij het woord motivatieprobleem. Dat is een arrogante en eenzijdige voorstelling van zaken. Met motivatieprobleem suggereer je: een kind dat de lesstof (nog niet) ontvangt doe iets verkeerd.
Het woord bevat een oordeel over het gedrag dat uitblijft. Daarmee stellen we onbewust dat er geen motivatie kan zijn voor andere zaken behalve de door ons voorgestelde leerstof. Een motivatieprobleem is namelijk niet meer dan een motivatiedilemma. De leerling maakt namelijk gewoon een intrinsiek aangedreven andere keuze.
Een leerling die zijn huiswerk voor Engels niet maakt, kan in die tijd zijn vader helpen op de boerderij. Een leerling die zijn spreekbeurt niet voorbereidt, kan in de tussentijd hard gewerkt hebben om iets te doen aan de extreme angst die de opdracht hem bezorgt. En een leerling die zijn huiswerk voor Nederlands niet gemaakt heeft, kan de avond ervoor wel eens heel veel contacten hebben opgedaan in World of Warcraft.
Er is altijd motivatie, in elk mens. Je kunt vanavond kiezen om een fles wijn leeg te drinken en weten dat in die keuze een winst- en verliesrekening zit. Je vergeet je stress en verpest je lever. Het is onze mening die het probleem vormt. Onze arrogantie dat we niet in staat zijn om te kijken naar de motivatie die er WEL is. Natuurlijk mogen we er iets van vinden als een kind zijn schoolwerk niet maakt, maar dat heeft alleen zin als we gekeken hebben naar de werkelijkheid van de leerling zelf. Wat zijn zijn drijfveren, wat is zijn verhaal… Welke andere keuze maakte hij vanuit zijn intrinsieke motivatie?
Op dit moment gebeurt iets soortgelijks met leerachterstand: hier is geen sprake van een achterstand maar van een – door corona ingegeven – dilemma. De leerlingen hebben een achterstand opgelopen, die de stuurlui aan wal willen inhalen. Maar in werkelijkheid heeft het kind alleen een achterstand opgelopen in het curriculum dat op school aangeboden wordt. Het is arrogant om te denken dat kinderen die in dat curriculum iets gemist hebben, niet geleerd hebben. Ze hebben harder gewerkt dan ooit tevoren, alleen niet aan de lesstof.
Direct de lesstof naar voren schuiven, is blind zijn voor wat er wel was. Ze leerden omgaan met social distancing. Voor ons wellicht makkelijk, maar een puber vragen om niet te ravotten, flirten, zoenen, huggen of proosten, is een behoorlijk complexe opdracht waar ieder op zijn manier aan meegewerkt heeft.
Ze ontdekten wat het effect is op de wereld als een stom virus je in zijn macht neemt. Ze keken ineens het journaal met hun ouders, terwijl dat voorheen stom geleuter was. Ze hielpen – misschien uit verveling – ineens met het koken van eten. Ze ontdekten hoe heftig rouwen is en verzorgden een ziek familielid. Ze speelden Monopoly, brachten ontbijt op bed en schreven een gedicht over angst en verdriet. Ze liepen achterstand op op school – al is dat niet nog niet bewezen – maar stonden als mens niet stil. Ze ont-wikkelden zich in ras tempo.
Een kind kan niet achterlopen. Het loopt zoals het pad zich presenteert. Ze zijn daar waar ze zijn en dat is helemaal okay. Geef kinderen ruimte om te vertellen wat ze WEL geleerd hebben. Dan zul je ontdekken dat ze hun leraar hielpen om Microsoft Teams te installeren, dat ze ervaren hebben dat NetFlix op een bepaald moment ook niet meer is wat het leek te zijn, ze leerden brood en taart bakken, deden boodschappen voor opa of oma, lieten de hond uit en ruimde de afwasmachine in- en uit.
Ze hebben geleerd dat vervelen eigenlijk best lekker kan zijn. Sommigen bouwden uit verveling een website, gingen fotograferen, lazen een boek of werkten in de tuin. Een enkeling snapte ineens meer van het belang van het democratisch bestel. En ja, er zijn ook kinderen die de hele dag op de bank lagen. Ze deden vrijwel niets, wekenlang. Die op zijn Van der Gijps riepen: relax! En ik kan je zeggen dat ik best jaloers ben op kinderen die dat konden. Zorgeloos afwachten wat er komen gaat. Zonder stress. Dat zouden meer mensen moeten doen.
Geniet dus van wat er al is. Ga uit van de voorsprong, dan is de achterstand geen probleem meer maar een nieuwe werkelijkheid vol kansen. Laat je niets wijs maken door de stuurlui van de Onderwijsraad. Ontmoet straks kinderen die volle kracht vooruit in hun ontwikkeling zitten. Kinderen die ieder op hun eigen tempo in de ontwikkelingsversnelling zitten.
BEUNINGEN - De vijftiende Kunstroute Beuningen gaat, ondanks de huidige coronacrisis, vooralsnog gewoon door. Een recordaantal van minstens 36 kunstenaars neemt in het weekend van 19 en 20 september deel aan de jubileumeditie.
Het verhaal achter het werk 'Tir (Shooting Altar)' van Niki de Saint Phalle (Stedelijk Museum Amsterdam). Naast vrolijke sculpturen van vrouwen, maakte Saint Phalle ook bloederige werken, zoals deze installatie. Waarom was dat?
De presentatie was in handen van Lucas De Man. Deze uitzending van het programma Man en Kunst met de titel Niki de Saint Phalle werd uitgezonden op maandag 20 april door AVROTROS. Bekijk de uitzending.
Afgelopen week bij Mondo Drift met pluizen van paardenbloemen.In 2018 gezien in het Stedelijk Museum in Amsterdam.
Hun eerste project, Fragile Future, een inmiddels iconische serie lichtsculpturen met pluizenbollen van paardenbloemen rondom een ledlampje als kern, bracht het duo internationale bekendheid. Het werk evolueerde door de jaren heen tot een systeem dat is opgebouwd uit modules, en kan verschillende vormen aannemen. Het plaatsen van de paardenbloemzaden op de led’s is een zeer arbeidsintensief proces en te beschouwen als ‘slow design’. Dit handwerk staat in schril contrast met de volautomatische productietechnieken van vandaag. Fragile Future biedt een utopische blik op de toekomst van onze leefomgeving, waarin schijnbaar tegengestelde werelden gebruik maken van elkaars kwaliteiten om te overleven. Net als vrijwel al het andere werk van Studio Drift wordt Fragile Future voor elke ruimte tot een unieke compositie gemaakt. Speciaal voor het Stedelijk maakt de studio de grootste installatie tot nu toe, met als kern Fragile Future Chandelier 3.5.
Louise Nagtegaal bezoekt haar dementerende moeder Ulrike (102) in zorgcentrum Careyn Snavelenburg in Maarssen dagelijks, ook tijdens de coronacrisis.Afbeelding: Angeliek De Jonge
Wat missen we die handdruk, die knuffel, de arm om de schouder en zelfs de drie klapzoenen. Er is een alternatief: pak de telefoon. De stem van degene die je mist zorgt ervoor dat het ‘knuffelhormoon’ oxytocine vrijkomt. Je voelt je dan beter.
Vandaag een dag met herinneringen.
Mijn moeder zou 96 geworden zijn. Gisteren hadden we een familiedag gepland in Sittard maar die ging vanwege de corona niet door.
Mijn moeder hield van lekker eten en ik krijg van iedereen te horen dat ik steeds meer op mijn moeder ga lijken en daar ben ik best trots op.
Op 20 april is ook de geboortedag van Adolf Hitler en van Jan Cremer.
We hopen dat we dit jaar de familiedag toch nog kunnen vieren.. Ondanks de oostenwind toch nog een klein rondje gefietst langs de dijk.
