maandag 20 juli 2020

Uitgewoond

Indrukwekkende  documentaire
 over ouderen boven de 90 en eenzaamheid.
Een indringende documentaire over lief en leed van een aantal ouderen rond de 100 jaar, in een verpleeghuis ten tijde van de coronacrisis.
Thema's
Behalve over de ingrijpende gevolgen van de coronacrisis in hun levens raakt 'Achter gesloten deuren' aan thema's die de recente ontwikkelingen ver overstijgen, van euthanasie tot zelfredzaamheid, en van mantelzorg tot onverwerkte oorlogstrauma’s.
Verzorgingshuis
De documentaire is het vervolg op de zeer goed ontvangen serie Uitgewoond. Voor die serie volgde regisseur Marijke Schonewille bijna een jaar lang met haar mobiele telefoon het wel en wee van de hoogbejaarde bewoners van verzorgingshuis De Drie Hoven in Amsterdam. Een aantal hoofdpersonen uit de serie overleed tijdens de opnameperiode, de anderen verhuisden naar verschillende locaties in de stad.
Broze bestaan
In het vervolg 'Uitgewoond: Achter gesloten deuren' zien we hoe het de bewoners, allen rond de honderd jaar, sindsdien is vergaan en hoe hun toch al broze bestaan door de coronacrisis nog ingrijpender verandert, met alle gevolgen van dien.

Sousterre lithoijen

Middagje Sous Terre Lithoijen

zondag 19 juli 2020

Koeien en bloemen in Lottum


Kasteel Borggraaf te Lottum

Kasteel De Borggraaf
Foto Ben Hendriks: Kasteel De Borggraaf, maart 2003
Als één van de weinige huizen in Noord- en Midden-Limburg heeft de Borggraaf in Lottum in de Tweede Wereldoorlog geen schade opgelopen. Wel is in deze periode het huisarchief voor een groot deel verloren gegaan, zodat er veel van de ooit geboekstaafde geschiedenis van het huis is verdwenen. De Borggraaf is een bijzonder mooi gelegen edelmanshuis. Het is een genoegen dit landgoed te betreden, want gelukkig is de omgeving van de Borggraaf als natuurgebied opengesteld voor het publiek.


Drie gratien in Horst

Beelden zijn stil maar zeggen veel.’ De bronzen beeldengroep ‘Drie gratiën’ is geplaatst aan de vooravond van het nieuwe Millennium.

Griendtsveen

Op de grens van Limburg en noord Brabant ligt Griendtsveen; een rustiek, klein (550 inwoners) dorp in de Peel. Het doet een beetje denken aan Giethoorn door haar schilderachtige ligging, haar ophaalbruggetjes, kaarsrechte kanalen, dorpspompen, oeroude bomen en haar karakteristieke panden. Er is dan ook (sinds 1996) sprake van een ‘beschermd dorpsgezicht’; Griendtsveen is een gaaf voorbeeld van een Peelontginningsdorp.

zaterdag 18 juli 2020

Jochemhof in Steyl


De Jochumhof is een particuliere botanische tuin in het Venlose kloosterdorp Steyl in de provincie Limburg. Het beheer van de tuin is sinds 2006 ondergebracht bij de stichting Botanische tuin Jochumhof, die voornamelijk wordt gesubsidieerd door de gemeente Venlo

Toon Kortooms park

Het Toon Kortooms Park is particulier park en museum, gewijd aan het leven en werk van de streekschrijver Toon Kortooms. Het is gelegen aan Griendtveenseweg 80, vlak bij Griendtsveen, maar onmiddellijk aan de Noord-Brabantse zijde van de provinciegrens, in de gemeente Deurne

Kevelaer

Geschiedenis

Geschiedenis van Kevelaer
Hoe is Kevelaer (als bedevaartsoord) eigenlijk ontstaan?
“In de Kerstperiode van 1641 hoorde de handelsreiziger Hendrick Busman driemaal een mysterieuze oproep: „Op deze plek moet je voor mij een kapelletje bouwen!”. Busman was op weg van Weeze naar Geldern en bad juist bij het hagelkruis dat op een kruising in de nabijheid van het gehucht Kevelaer stond.
Een Synode was in 1647 bijeengeroepen om het gebeuren te Kevelaer te onderzoeken. De Synode verleende kerkelijke erkenning met een voor vandaag de dag ongewoonlijke snelheid:
„Ik ben met Mechel Schrouse, die ongeveer 50 jaren oud is, getrouwd. Ik drijf met haar een kleine handel en moet om die reden, vaak hier- en daarheen reizen. Zo reisde ik in rond de kerstdagen in het jaar des Heren 1641 van Weeze over een weg die nabij Kevelaer is gelegen. Daar stond een hagelkruis.
Bij dat kruis hoorde ik een stem die mij zei: „Op deze plaats zult gij voor mij een kapelleken bouwen!”. Ik heb me erover verwonderd en alle kanten opgekeken, maar ik zag niemand.
Ik ben vervolgens verder gegaan en de stem die ik voor de eerste keer hoorde genegeerd.
Zeven of acht dagen later reisde ik nogmaals over deze route en hoorde bij dezelfde plek voor de tweede keer dezelfde stem met dezelfde woorden.
Ik hoorde de woorden die uit de richting van het hagelkruis kwamen, luid en duidelijk.
Later gebeurde, zo’n maand voor Pinksteren, het dat mijn genoemde huisvrouw Mechel in een nachtelijke verschijning bij een groot stralend licht een voorstelling van een kapelletje zag met daarin een afbeelding, welke ze enige tijd eerder in de handen van twee soldaten had gezien.
Deze soldaten hadden een papieren prentje bij zich van Onze Lieve Vrouw van Luxemburg (…). De soldaten probeerden dit prentje of enkele anderen aan Mechel (…) te verkopen.
Het prentje werd aanvankelijk in Geldern bewaard en vereerd. Hendrick Busman vertelt over het begin van de bedevaart: „Vervolgens hebben de Kapucijnerpaters en de parochie gevraagd het prentje in processie naar Kevelaer te brengen. Dat is om verschillende redenen niet gebeurd, maar de pastoor van Kevelaer heeft op de laatste zaterdagavond in mei 1642, het prentje opgehaald en het de andere dag in het heilige huisje geplaatst. Dit heilige huisje was door mij gebouwd naar het voorbeeld dat mijn vrouw in een visioen gezien had.
Noch diezelfde dag kwam een grote groep pelgrims op het kapelletje af uit Geldern en andere dorpen. Ook gebeurden er enkele wonderen, die opgetekend zijn.”

Lottum



Lottum is een dorp in de gemeente Horst aan de Maas, in de Nederlandse provincie Limburg. Het dorp heeft ongeveer 1.940 inwoners en een oppervlakte van 2226 ha en ligt hemelsbreed ongeveer 10 kilometer ten noorden van Venlo, aan de rivier de Maas en behoorde vroeger tot de gemeente Grubbenvorst, die in 2001 is gefuseerd met de gemeente Horst aan de Maas. Lottum wordt ook wel rozenstad genoemd. Heel veel rozenvelden gezien.

De dag dat ik mijn naam veranderde van Bibi Dumon Tak


Dumon Tak, Bibi | Leesfeestbol.com | De dag dat ik mijn naam veranderde, Bibi Dumon Tak ...Margareta Anna Dumon Tak is een Nederlandse schrijfster, die voornamelijk non-fictie voor kinderen schrijft. Dumon Tak heeft met haar boeken enkele grote prijzen gewonnen, waaronder in 2018 de prestigieuze, driejaarlijkse Theo Thijssenprijs voor kinder- en jeugdliteratuur 

Indrukwekkend boek. In dit boek kijkt de schrijfster terug op het leven van haar zus die  aan kanker overlijdt en 2 jonge zoons achterlaat. De zus was net gescheiden en de schrijfster en haar moeder hebben de  zieke zus in de laatste maanden intensief  begeleid en voor de zoons gezorgd.
Na haar dood moeten ze het huis leegmaken en dan wil de ex van de zus helemaal geen contact meer met haar en haar moeder. Hoe ga je daarmee om en hoe verwerk je ook nog de dood van je zus?

De schrijfster doet veel verwensingen naar de ex in de volgende vorm: de man wiens naam n
 ik niet zal noemen-moge spinrag zijn hersenen bekleden-als levend aas tussen paardenbloedzuigers in het water laat zakken.

Van dit boek heb ik geleerd een pannenkoek heeft twee kanten. Bij alles moet je ook naar de andere kant kijken.

Luister naar Bibi dumon Tak

Boekenplaatjes