De laatste uren van Jospehine Donkers door Daniëlle Bakhuis

Een zinderende short-read van Daniëlle Bakhuis Op de laatste dag van de zomervakantie wordt het levenloze lichaam van Josephine Donkers aangetroffen onder aan een Spaanse klif. Is ze gevallen? Gesprongen? Geduwd? Wat is er in haar laatste uren gebeurd? Daniëlle Bakhuis is een Nederlandse journaliste en schrijfster. Ze schreef o.a. voor Fancy, Yes en Viva. Nu is ze redacteur bij meidenblad CosmoGIRL! Als schrijfster debuteerde Bakhuis in 2008 met het non-fictie boek Love & Leed, de liefdesgids voor meiden. Later volgden de jeugdromans Verliefd van 2 Kanten (2009), Verliefd en nu? (2010), Wraak (2011), Hou Me Vast (2012) en Wat Als… (2013). Verliefd van 2 kanten en Wraak waren kerntitel voor de Prijs van de Jonge Jury. Haar laatste roman Wat als… wordt inmiddels vertaald naar het Duits.

Evi Dekker Zomers Madrid

Heerlijke vakantiethriller met spannende setting in zonnig Madrid, voor fans van Suzanne Vermeer en Linda van Rijn. Lara’s scheiding is eindelijk rond, dus ze kan trouwen met haar grote liefde Kevin. Ze kent hem van haar werk als cateraar; hij werkt als marketingmanager voor een van haar klanten en heeft een zoontje uit een eerder huwelijk: Siem. Na hun zomerbruiloft gaan ze met zijn drieën op huwelijksreis naar Madrid. Alles is precies zoals Lara het zich voorstelde, want ze genieten als nieuw gezin van de stad en van elkaar. Totdat Siem verdwijnt. Het kind is spoorloos in een miljoenenstad. De Spaanse en de Nederlandse politie werken nauw samen om de zaak op te lossen. Kevin denkt dat zijn ex achter de verdwijning van zijn zoon zit, maar Lara wordt daar gaandeweg steeds minder zeker van... Ik herkende heel veel van het sutkje Madrid waar het verhaal zich afspeelt. Evi Dekker (1986) is een telg uit een vooraanstaande zakenfamilie uit het westen van het land. Omdat ze als cultureel attachee werkt op een Nederlandse ambassade ergens in de Europese Unie, gebruikt ze een pseudoniem. Ze schrijft als sinds jongs af aan en Enkeltje Madrid markeert haar debuut als thrillerschrijfster.

Vlieland van KIki van Dijk

Kiki van Dijk (1968) is in Utrecht geboren en heeft na haar Leidse studie Internationale Betrekkingen op verschillende plekken in de wereld gewoond. Ze schrijft thrillers die zich op tropische en bekende vakantiebestemmingen afspelen, waaronder Ibiza en Bali. Charlie is reisblogger, maar moet het dit jaar noodgedwongen wat dichter bij huis zoeken. Als ze wordt uitgenodigd voor een paar nachten op een glamping in Vlieland, grijpt ze haar kans. Het eiland trekt de laatste jaren veel hippe toeristen, dankzij de luxe restaurants, exclusieve winkeltjes en prachtige natuur. Op het eiland wil ze Sytze spreken, de eigenaar van een nieuwe bierbrouwerij. Hij is echter bot en ongeïnteresseerd, en als Charlie wat mensen naar hem vraagt krijgt ze vreemde reacties. Dan verdwijnt er een meisje van de glamping. Sytze is de laatste die met haar is gezien, en als er nog een meisje verdwijnt weet iedereen het zeker: hij is de dader. Als Charlie door een zomerstorm gedwongen wordt langer op het eiland te blijven, gaat ze zelf op onderzoek uit, met gevaar voor eigen leven…

Na 9 maanden coalitieakkoord

Zwijgmannen van Jaap Robben

Heel veel Nederlanders maken gebruiuk van Poolse arbeidskrachten. Ook schrijver Jaap Robben deed dit en schreef er dit boek over. Hoe moeilijk is communicatie en elk land heeft zijn eigen gewoontes en gebruiken. Jaap reist zelfs met de arbeiders mee naar Polen om te ervaren hoe zij daar leven. Via-via kreeg ik het Poolse telefoonnummer van Iwan, in het vroege voorjaar van 2019. Ons eerste gesprek was nogal bondig. ‘Ja?’ zei de stem die opnam. ‘Sie sprechen mit Jaap Robben.’ Het bleef stil. Ik vertelde over onze oude kersenbomen die ­gesnoeid moesten worden. whatsappen. ‘Bis Samstag’, zei ik nog, maar er was al opgehangen. Mijn vriendin en ik wonen al acht jaar in een voormalige ­boerderij uit 1910 in een Duits Rijndorp. De eerste jaren renoveerden we alles zelf. Maar sinds we kinderen kregen, lukte dat niet meer. Bovendien waren er nieuwe kozijnen ­nodig, we ­hadden die zelfs al ­besteld. Maar daarvoor moest de gevel op ­sommige plekken nog worden uitgeslepen. Daarvoor zocht ik al tijden een goed klusbedrijf. Er was een mannetje langs geweest dat beloofde om maandag te beginnen, maar vervolgens nooit kwam. Daarna was er het mannetje dat op al mijn vragen antwoordde: geen probleem, geen probleem. Maar ­nadien zijn telefoon niet meer opnam. Tussendoor was er nog het mannetje geweest dat steeds als ik hem na-belde, zei dat hij de offerte bijna-bijna-bijna af had

Stenen eten van Koen Caris

Koen Caris (1988) is theater- en hoorspelschrijver. Hij schreef voor onder andere bnnvara, vpro, Theater Bellevue, Hummelinck Stuurman Theaterbureau en De Hoorspelfabriek. Zijn werk werd genomineerd voor de Zilveren Reissmicrofoon en de Prix Europa. In 2017 ontving hij het TheaterTekstTalent Stipendium van het Prins Bernhard Cultuurfonds. 'Stenen eten' is zijn debuutroman en is in juli 2021 verschenen. Een beklemmend debuut over hoe verdriet en verveling een groep jongeren kunnen laten ontsporen. Waarom kunnen mensen met dezelfde pijn elkaar niet altijd goed helpen? In ‘Stenen eten’ van Koen Caris wordt het dorp van de 17-jarige Ben opgeschrikt door een reeks zelfmoorden onder de jongeren. Drie jaar eerder maakte zijn oudere zus een einde aan haar leven. De zelfmoorden blazen het smeulende verdriet van Ben opnieuw aan en zetten hem in het middelpunt van een mysterie waarmee hij niets te maken wil hebben. Tijdens een hittegolf die de dorpsgenoten van binnenuit droogkookt, wordt Ben gedwongen om zijn gevoelens van schuld en schaamte omtrent de dood van zijn zus onder ogen te zien. ‘Stenen eten’ is een beklemmende roman over hoe verdriet en verveling een groep jongeren kunnen laten ontsporen. En over waarom mensen met dezelfde pijn elkaar niet altijd goed kunnen helpen.

Het aanbidden van Louis Claus van Helena Hoogenkamp

Een poëtisch en licht debuut over liefde en rouw Het is 2002, de zomer dat de dochter haar broek te kort afknipt en Louis Claus naar school komt in een clownspak, de zomer dat haar vader een tumor ontdekt in de borst van haar moeder tijdens het vrijen, haar vriendin Juicy van school wordt gestuurd vanwege coke-gebruik en van een meisje dat zwanger raakt in de schoolvakantie tussen groep acht en de brugklas zonder te weten wie de vader is. De naam van Louis heeft ze in haar arm gekrast. Hij is haar magische en duivelse maar evenzeer romantische held. Na de zomer gaan ze elk hun eigen weg, maar ze blijven elkaars leven op afstand bepalen. Als haar moeder sterft raakt de dochter geobsedeerd door Louis Claus, die een hoofdrol speelt in al haar verhalen. Het aanbidden van Louis Claus gaat over de dunne grens tussen werkelijkheid en fantasie, over zwijgen of je uitspreken. Over liefde en verlangen als tegengif tegen de dood. Dit romandebuut is doortrokken van begeerte, droefheid en seksualiteit. Een symfonie van gesprekken en dromen, een poëtisch en licht verhaal over liefde en rouw.

kinderballade van Boudewijn de Groot. Tekst van Gerrit Komrij

Charlotte va Pallandt 1898-1997

Vandaag deze kunstenares besproken op de kunstcursus.

De jaloezieman van Jo Nesbo

KLein spannend boekje van de bekende schrijver Nesbo Jo Nesbø is een Noors popmuzikant bij de in eigen land zeer bekende band Di Derre, en schrijver van misdaadverhalen en kinderboeken. Het hoofdpersonage van zijn verhalen is de aan drank verslaafde detective Harry Hole. Nesbø heeft economie gestudeerd aan de Norges Handelshøyskole in Bergen Als een Duitse toerist op een Grieks eiland spoorloos verdwijnt, wordt de hulp ingeroepen van De Jaloezieman, een inspecteur die gespecialiseerd is in het oplossen van misdaden waarbij jaloezie het hoofdmotief lijkt te zijn. Jo Nesbø heeft met De Jaloezieman een zinderend geschenk geschreven. Vanwege het verschuiven van de Boekenweek naar de zomer is besloten om de uitgifte van het Zomerlezengeschenk te verplaatsen naar 1 t/m 10 november, de start van de cadeauperiode. Dit onder het motto ‘koop een boek, krijg een boek’.

Leestip: Prachtige wereld waar ben je?

Vier dertigers op zoek naar liefde in deze niet makkelijke wereld !!

Film the father

Indrukwekkende film bij de filmliga over dementie.

Niets ontgaat ons van Janke Reitsma

Een beklemmende en bevrijdende roman over een ontwricht gezin tegen het decor van het verraderlijk mooie Waddengebied. Niets ontgaat ons van Janke Reitsma is een overrompelend gezinsdrama dat zich afspeelt aan de waddenkust. Koen leidt samen met zijn ouders een geïsoleerd bestaan. Als zijn moeder zwanger raakt en met haar medicijnen stopt, keren haar psychische klachten terug. Aukje wordt geboren met een ernstige chromosoomafwijking, waardoor ze niet lang te leven heeft. Terwijl zijn vader op de achtergrond raakt, besluit Koen de zorg voor zijn zusje op zich te nemen. Een verantwoordelijkheid die zo ver voert dat hij besluit Aukje naar het wad te brengen, de plek die hij als het paradijs op aarde beschouwt en waarvan hij vindt dat ze die één keer moet zien.

Cavern beatles in Lievekamp Yesterday mooie herinneringen

">

Groot dictee der Nederlandse taal

Vaccinatiefascinatie Door de maandenlange tumultueuze vaccinatierace, waarin prik na prik is gezet – de grand prix op het circuit in Zandvoort, waar ook flink geracet werd, uiteraard niet meegeteld – mag je ervan uitgaan dat 2021 als coronavaccinatiejaar in de annalen terechtkomt. 6 januari startte Nederland met vaccineren, op de dag van de gewelddadige inbezitneming van het Capitool in Washington door trumpisten, een actie die door sommigen getypeerd werd als een middeleeuwse veldslag. Daarin is de vaccinatiecampagne godzijdank niet ontaard, maar ze is wel gekruid om niet te zeggen gepeperd verlopen, soms met scheldkanonnades over en weer tussen vaxers en antivaxers. Sommige zelfverklaarde immunologen vergastten hun Twittervolgers, Facebookvrienden, tantes en ooms de voorbije maanden op gloedjenieuwe theorieën over virussen en bacteriën. Uit een blijmoediger vaatje tapte een aimabele kloosterzuster die ik ’s ochtends een keer ontmoette in de buurt van ’s-Hertogenbosch tijdens een wandeling onder een wolkeloze hemel op een glooiing van een zandweg met een weids uitzicht over weidevelden en haar abdij. Ze noemde zichzelf droogkomisch een non-vaxer, die zich had laten inenten bij een van de nabijgelegen Noord-Brabantse GGD’s waar, zo voegde ze eraan toe, non-stop ingeënt werd. Onze gedachtewisseling inzake vaccinatie gaf ze extra cachet met een poëzieregel van de 19e-eeuwse predikant-poëet De Génestet, die op 31-jarige leeftijd overleed aan tuberculose, een infectieziekte, bacterieel van aard, die wereldwijd nog altijd huishoudt. Ik vind, zei ze ootmoedig, wat hij vindt en wellicht vind jij dat ook: de kunst is om met een milde lach alsof je niet strijdt, te strijden. Wim Daniëls, 2021