Alle foto's van Daan Scholte online

De beeldbank van het Stadsarchief Oss is op maandag 25 mei 2020 uitgebreid met bijna 47.000 foto’s uit Oss en omgeving. Sinds deze datum staat de gehele collectie van persfotograaf Daan Scholte online op www.stadsarchiefoss.nl/collectie, bij het onderdeel Beeldcollectie. Het gaat hierbij om opnamen die Scholte maakte tussen 1947 en 1966.

27 mei 2020 foto's erfdijk Herpen

Moeite met concentreren bij het lezen van een boek.

Door • Amstelveenz • woensdag 27 mei 2020 om 13:58

 

Neem de tijd

Het is heel belangrijk dat je rustig gaat zitten en je niet opgejaagd voelt door de tijd. Ook is het handig dat de televisie uitstaat en je mobiel niet binnen handbereik ligt. Leg hem zover mogelijk weg, want als je hem hoort trillen of geluid maken dan ben je meteen afgeleid. Pak ook meteen iets te eten of te drinken erbij wanneer je honger hebt. Zo voorkom je dat je na vijf minuten alweer uit je stoel komt.
Zoek het juiste boek uit

Laat je niet leiden door de meningen van anderen. Kies een boek uit wat bij je past en waar jouw interesses liggen. Lees je een boek, omdat je buurman hem toevallig heeft gelezen dan kan het zo zijn dat je er zelf geen bal aan vindt. Zoek daarom iets uit wat je leuk vindt. Ga bijvoorbeeld voor een schrijver waarvan je eerder boeken hebt gelezen en waarvan je weet dat die fijn zijn om te lezen.
Leg het niet meteen weg

De eerste bladzijdes van een boek zijn soms best lastig om door te komen. Soms heeft een verhaal tijd nodig om op gang te komen. Geef het boek de kans. Zelfs als het een heel dik boek is. Lezen gaat sneller dan je denkt. Laat een boek niet liggen omdat het toevallig zo dik is. Heb je na tachtig pagina’s nog steeds geen zin om het verhaal uit te lezen dan is het tijd voor een andere boekkeuze.
Kies meerdere boeken uit

Heb je eenmaal de smaak te pakken? Zorg ervoor dat je een stapeltje leuke nieuwe boeken klaar hebt te liggen. Op die manier blijf je lekker doorlezen en hoef je niet telkens opnieuw in het ritme te komen.

nertsen in Rosmalen

Ik maak ook een ommetje op het fietspad naar den Bosch.

Onrust over nertsenfokkerij neemt ook in Rosmalen toe: ‘Dan de tent maar eerder sluiten’

ROSMALEN - Er is veel onrust onder omwonenden over de risico’s op verspreiding van het coronavirus door nertsen op de grote fokkerij van Rios Mink in Rosmalen: ‘Misschien moeten ze de tent daar eerder sluiten dan eind 2023'.

Paul Roovers 27-05-20, 10:45 Bron: BD

Overlast van stank en vliegen, ze zijn wel wat gewend: de omwonenden van nertsenfarm Rios Mink aan de Oude Baan in Rosmalen. Maar nu is er dan het verhaal dat nertsen het coronavirus kunnen overdragen op mensen. En dat geeft onrust in de wijk Sparrenburg die aan de nertsenfokkerij grenst. ,,Misschien moeten ze veel eerder dan eind 2023 de boel daar sluiten", zegt Aad Wilmink. Hij wil daarvoor met een aantal andere buurtbewoners handtekeningen gaan verzamelen. En heeft de wijkraad gevraagd om die petitie te ondersteunen.

Nog meer boekenkaarten

Boekenkaarten voor kinderen

Deze keer boekenkaarten voor kinderen

Dribbel 40 jaar

Wie is er niet groot geworden met Dribbel??
Die leuke prentenboeken met alle flapjes.

Ben jij opgegroeid met het lieve hondje Dribbel? Ik genoot vroeger intens van de vrolijke verhaaltjes en de avonturen van dit schattige hondje. Extra leuk om te zien dat Lucas ook zo enthousiast wordt van de boeken. We lezen regelmatig voor uit Dribbel, maar dit jaar waarschijnlijk nog veel meer aangezien ons tweede zoontje er ook mee op zal groeien. Lucas vindt het ontzettend leuk om ‘zelf voor te lezen’ dus waarschijnlijk zal zijn broertje al vroeg met Dribbel in aanraking komen. Dribbel bereikte dit jaar een bijzondere mijlpaal, want Dribbel is 40 jaar! Eric Hill bedacht het hondje ooit voor zijn zoontje Christopher, maar inmiddels is Dribbel echt een begrip onder kinderen. Echt geweldig om te zien dat ik met Dribbel mocht opgroeien en de boys dat ook gaan doen. Ik vertel je graag meer over de boeken van Dribbel! 
(DAGMAR VALERIE)

Nijntje wordt 65 jaar op 21 juni

In 1955 is de familie Bruna op vakantie in Egmond aan Zee. Elke avond voor het

slapengaan vertelt Dick Bruna aan zijn oudste zoon Sierk een verhaaltje over een wit konijn dat in de tuin van het vakantiehuisje rondloopt. Dat konijn wordt de inspiratie voor nijntje. Haar officiële verjaardag is op 21 juni en dit jaar bestaat ze dus al 65 jaar!

In het atelier van Dick Bruna hangt haar ‘geboortekaartje’.

Klik op de website van Nijntje.

Arjan Peters op nonactief

De Volkskrant heeft literair recensent Arjan Peters op non-actief gesteld. Dat heeft de Volkskrant aan een aantal betrokkenen laten weten, bevestigen verschillende bronnen. Op welke grond dit besluit is genomen, wil de krant „vanwege de arbeidsrechtelijke context” niet bekendmaken. Peters zelf is niet bereikbaar voor commentaar.

De Volkskrant doet al enkele maanden onderzoek naar Arjan Peters. Aanleiding voor dat onderzoek waren geruchten over hem. Zo zou hij voorafgaand aan een recensie persoonlijk contact zoeken met schrijfsters. Dat is ongebruikelijk bij recensies waar oordeelsvorming onafhankelijk tot stand moet komen.

Lunchen

Directe aanleiding voor het onderzoek is een uitspraak van schrijfster Maartje Wortel in een Volkskrant-artikel. Zij zei op 4 maart dat een vriendin van haar ’s nachts een bericht had ontvangen van „een gezaghebbend recensent”. ‘Ik ga je recenseren, zullen we morgen lunchen?’ Wortel noemde dat „nog net geen #metoo”. Het artikel werd online gepubliceerd, maar in het stuk dat de Volkskrant de volgende dag afdrukte, ontbraken de betreffende zinnen. Ook in het online gepubliceerde stuk werden „sommige citaten” van Wortel verwijderd, volgens de Volkskrant omdat ze niet geverifieerd konden worden.

Verschillende auteurs hebben tegenover NRC bevestigd dat ze na 4 maart zijn benaderd door de krant, om te vertellen over hun ervaringen met Peters. Desgevraagd laat Volkskrant-hoofdredacteur Pieter Klok weten dat de krant in het onderzoek „geen bewijzen heeft gevonden” voor #metoo-achtige taferelen.

Arjan Peters schrijft al 28 jaar bijdragen voor de krant. Zestien jaar geleden werd hij in dienst genomen. Enkele jaren daarvoor, in 1998, mocht hij twee maanden lang geen literatuur bespreken van de hoofdredactie. Schrijver Joost Zwagerman had aanhangig gemaakt dat Peters „met gespleten pen” schreef omdat hij in de krant boeken afkraakte die hij in nieuwsbrieven van het Literair Productiefonds had aangeprezen (bronNRC)

26 mei 2020

De eerste lavaterabloem is er. En er zijn nog heel veel knoppen.


De meest toe gepaste roze bloeiende struikmalva is Lavatera olbia 'Rosea'. De bloemen van deze indrukwekkende tuinplant bloeien in de periode juni-september.

Lavatera olbia 'Rosea' wordt circa 150 tot 170 cm hoog en staat graag op een zonnige plaats in de border.

Net als andere grootbloemige Lavatera's tobt Lavatera olbia 'Rosea' met de winterhardheid. In strenge winters of late nachtvorst kan Lavatera olbia 'Rosea' wegvallen. Dat is ook de reden waarom Lavatera's door hoveniers liever niet aangeplant worden (vooral als er sprake is van een inboetgarantie).

Er bestaan kleinbloemige Lavatera's die, hoewel ze vooral in het begin van het bloeiseizoen minder imposant overkomen, beter winterhard zijn.
Kleinbloemige Lavatera's bloeien vooral de eerste maanden wat minder uitbundig maar de winterhardheid is beter.

Vooral plantenkweker en tuinarchitect Piet Oudolf heeft een aantal goede Lavatera's in de handel gebracht waaronder de roze bloeiende Lavatera 'Sweet Dreams'.

Verder heb iki mijn tenten afgegeven aan mijn broer voor zijn kleinkinderen en zo te zien waren ze nog compleet.

Kaarten van boeken en lezen uit mijn verzameling

Opruimen van zwerfafval door Mieke en Ferd

 

,,We gaan drie of vier keer in de week, en dan zeker wel twee uur per keer,’’ zegt Ferd van der Aa. ,,Nee joh, geen twee uur,’’ zegt zijn vrouw. ,,Ook wel eens een uur.” Feit is, dat ze samen goed zijn voor een paar kilo zwerfafval per week. Met knijper en emmer trekken ze erop uit. Ze beginnen samen, maar aan het einde van de straat scheiden hun wegen zich.

,,We weten precies waar alle prullenbakken staan. Dus we lopen met een emmer, en als die vol is, dumpen we het in de prullenbak. Wél heel jammer dat er daar steeds minder van komen’’, zegt Ferd.

Bittere noodzaak

Dat zwerfafval opruimen is zeker geen hobby, de Van der Aa’s zien het als bittere noodzaak. Ferd is al wat langer met pensioen, en ruimt al tien jaar afval van anderen op, Mieke doet sinds twee jaar mee. ,,Het is niet leuk om te doen, maar wel zinvol. We doen het uit zorg voor onze omgeving. Niemand wil toch in de troep wonen? Weet je wat ook een nadeel is? Dat je zo op dat afval gaat letten, dat je het óveral ziet. Dus je wordt er zeker niet gelukkiger van om het op te ruimen.”

De twee zijn inmiddels experts in de weggooi-gewoontes, en weten precies wat de grootste vervuilers zijn. ,,Ik denk dat 75 procent van wat ik opraap van die keten met de grote gele M komt. Ze hebben de mond vol van hoe goed ze bezig zijn, met hun kartonnen bakjes, maar dat is voor de klanten toch geen excuus om het op straat te flikkeren.’’ zegt Ferd fel. 

Jong geleerd is oud gedaan

Maar dat is niet het enige wat ze tegenkomen in hun afvaltochten door de straten van de Ruwaard, maar ook De Stelt, en de Landerijen VanTosse. ,,Flessen van die goedkope Vermouth bijvoorbeeld. Mensen wijzen vaak naar de jeugd, maar kijk eens naar de opritten van de snelweg, hoe vol die liggen met troep. Dat doen volwassenen hoor. En bovendien, als kinderen afval op straat gooien, komt dat omdat ze het niet goed geleerd hebben van volwassenen.”

Ferd en Mieke spreken vervuilers ook aan, als ze ze betrappen. Mieke: ,,Ohja, ik zeg het gerust hoor. ‘U hebt iets laten vallen’ zeg ik dan. Ferd wordt ook weleens boos, als mensen zeggen dat hij zich met zijn eigen zaken moet bemoeien.” Ferd: ,,Weet je wat ook gek is? De meeste mensen reageren positief, als ze je zien prikken. Steken ze een duim omhoog, of maken ze een praatje. Maar vaak word je ook genegeerd. Dan groeten ze je niet eens, terwijl ze dat wel hadden gedaan als ik zonder knijper daar had gelopen. Dan schaam ik me bijna dat ik loop te prikken, dat is natuurlijk heel gek.”

Hulp vanuit de gemeente

Als het aan Ferd en Mieke lag, werkte de gemeente meer mee, om zwerfafvalopruimers tegemoet te komen. ,,Ze doen al veel hoor, we krijgen materiaal, zoals knijpers, en een ring waar je zakken in kunt hangen. Maar wat écht goed zou zijn is als er speciale herkenbare zakken kwamen die je als opruimer kunt gebruiken. Als je ze vol hebt kun je ze neerzetten langs de weg, en dan worden ze opgehaald,’’ zegt Ferd. Mieke: ,,Ik neem ook nog een plastic zak mee, om het plastic te scheiden. Die moet ik dus mee naar huis nemen, en soms is dat best een paar kilometer lopen.”

Vluchtoord Uden

Tijdens de fietstocht vandaag kwam ik langs het monument vluchtoord Uden. Ik ben gaan zoeken naar informatie over dit onderwerp en kwam terecht bij de site van de bieb van Uden.
In 1915 was er een tentoonstelling over dit onderwerp in de Udense bieb. Hierbij de gegevens van toen.
vluchtoord Uden. het bijzondere verhaal van tienduizend Belgische vluchtelingen in Uden.



Een bijna vergeten stukje Brabants Belgische geschiedenis is weer zichtbaar gemaakt in Uden. In de bibliotheek van Uden is tot en met 13 april de expositie Vluchtoord Uden te zien. Ruim honderd jaar geleden had Uden een eigen Belgisch enclave binnen zijn gemeentegrenzen. In de periode 1914 - 1919 woonden tienduizend gevluchte Belgen in het dorp Vluchtoord Uden. De Belgen waren hun land ontvlucht vanwege de Eerste Wereldoorlog.

Geschreven door
Rob Bartol


In Uden hadden de Belgische vluchtelingen tussen 1914 - 1919 een eigen dorp dat bestond uit zo’n zeventig barakken. Later werden op het complex ook kleine huisjes gebouwd, de zogeheten villa’s. In de barakken waren onder meer een eigen ziekenhuis, slaapzalen en eetzalen ondergebracht. “Met de vluchtelingen kwamen ook Belgische doktoren, onderwijzers en burgemeesters mee. Het was een echt Belgisch dorp”, vertelt Adriaan Sanders van de Heemkundekring Uden.


Unieke film te zien uit... 1916
Op de expositie, die de afgelopen jaren op reis is geweest door heel Nederland, is ook een unieke film te zien”, die ruim honderd jaar geleden in Vluchtoord Uden werd opgenomen. “Het geeft een reëel beeld hoe het dagelijks leven in Vluchtoord eruit zag. De film is destijds gemaakt om aan hulpverlenende landen en instanties te laten zien wat er met de geschonken materialen en financiële middelen was gedaan.”


Belgische geboortegolf
Maquettes, foto’s, gebruiksvoorwerpen en een unieke film brengen een uniek stukje Brabantse historie weer tot leven, met soms heel bijzondere tastbare herinneringen. “Tussen 1914 – 1919 zijn er in Vluchtoord zeshonderd kinderen geboren”, vertelt Adriaan Sander. “Het geboorteregister van de gemeente Uden was in die tijd heel wat dikker dan na die periode.”

23 mei 2020

Kringloopwinkels krijgen te groot aanbod

Kringloopwinkels krijgen een overvloed aan spullen doordat iedereen in deze coronatijd aan het opruimen is. lees  het artikel in Trouw